آواره در میان رنجبران کردستان پایه ارجمندی داشت و بسیار مورد احترام بود؛ زیرا او مردم را نسبت به ظلم و ستم شاه و طبقه حاکم روشن کرده بود به زبان مردم شعر می گفت، سرود می ساخت و در بین آنها پخش می کرد. حکومت دیکتاتوری پهلوی که از حرکت و فعالیّت مردم برای کسب آزادی بسیار هراس داشت، جلاّد معروف خود «اویسی» را برای با همکاری ساواک به کردستان  می فرستد. اویسی در این رهگذر عده ی زیادی را کشته و یا زندانی می کند. سرانجام در سال 1347ه. ش آواره را نیز با حیله و نیرنگ ساواک دستگیر کرده و در دادگاه صحرایی «جلدیان» به اعدام محکوم می کنند. در صبح یک روز بهاری در شهر سردشت این مرد مبارز به دست جلادان دیکتاتور پهلوی تیرباران می شود.    

 

نویسنده   :دکتر رسول پیروتی

لينك مطلب : http://rabat.blogfa.com/post-188.aspx